ຂໍ້ຂັດແຍ່ງລະຫວ່າງຣັດເຊຍ-ຢູເຄຣນ ເຮັດໃຫ້ເອີຣົບປະສົບກັບການຂາດແຄນເຫຼັກກ້າ

ອີງຕາມເວັບໄຊທ໌ “Financial Times” ຂອງອັງກິດທີ່ລາຍງານໃນວັນທີ 14 ພຶດສະພາ, ກ່ອນການຂັດແຍ້ງລະຫວ່າງຣັດເຊຍ-ຢູເຄຣນ, ໂຮງງານເຫຼັກກ້າ Azov ຂອງ Mariupol ແມ່ນຜູ້ສົ່ງອອກລາຍໃຫຍ່, ແລະເຫຼັກກ້າຂອງມັນໄດ້ຖືກນໍາໃຊ້ໃນອາຄານທີ່ສໍາຄັນເຊັ່ນ Shard ໃນລອນດອນ. ໃນປະຈຸບັນ, ສະຖານທີ່ອຸດສາຫະກໍາຂະໜາດໃຫຍ່, ເຊິ່ງຖືກຖິ້ມລະເບີດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ແມ່ນສ່ວນສຸດທ້າຍຂອງເມືອງທີ່ຍັງຢູ່ໃນມືຂອງນັກສູ້ຮົບຢູເຄຣນ.

ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ການຜະລິດເຫຼັກກ້າແມ່ນຕໍ່າກວ່າໃນອະດີດຫຼາຍ, ແລະໃນຂະນະທີ່ການສົ່ງອອກບາງຢ່າງໄດ້ຟື້ນຕົວຄືນມາ, ກໍ່ຍັງມີສິ່ງທ້າທາຍດ້ານການຂົນສົ່ງທີ່ຮ້າຍແຮງເຊັ່ນ: ການລົບກວນການດຳເນີນງານຂອງທ່າເຮືອ ແລະ ການໂຈມຕີດ້ວຍລູກສອນໄຟຂອງຣັດເຊຍຕໍ່ເຄືອຂ່າຍທາງລົດໄຟຂອງປະເທດ.

ບົດລາຍງານກ່າວວ່າ ການຫຼຸດລົງຂອງການສະໜອງໄດ້ຮັບຮູ້ໄດ້ທົ່ວເອີຣົບ. ທັງຣັດເຊຍ ແລະ ຢູເຄຣນ ແມ່ນຜູ້ສົ່ງອອກເຫຼັກກ້າລາຍໃຫຍ່ຂອງໂລກ. ກ່ອນສົງຄາມ, ທັງສອງປະເທດລວມກັນຄິດເປັນປະມານ 20 ເປີເຊັນຂອງການນຳເຂົ້າເຫຼັກກ້າສຳເລັດຮູບຂອງ EU, ອີງຕາມສະຫະພັນອຸດສາຫະກຳເຫຼັກກ້າເອີຣົບ, ກຸ່ມການຄ້າອຸດສາຫະກຳ.

ຜູ້ຜະລິດເຫຼັກກ້າຫຼາຍແຫ່ງໃນເອີຣົບອາໄສຢູເຄຣນສຳລັບວັດຖຸດິບເຊັ່ນ: ຖ່ານຫີນໂລຫະ ແລະ ແຮ່ເຫຼັກ.

ບໍລິສັດຂຸດຄົ້ນບໍ່ແຮ່ Fira Expo ຂອງຢູເຄຣນທີ່ຈົດທະບຽນໃນລອນດອນ ເປັນຜູ້ສົ່ງອອກແຮ່ເຫຼັກລາຍໃຫຍ່. ບໍລິສັດຜະລິດອື່ນໆນຳເຂົ້າເຫຼັກແຜ່ນຮາບ, ເຫຼັກແປເຄິ່ງສຳເລັດຮູບ ແລະ ເຫຼັກເສີມທີ່ນຳໃຊ້ເພື່ອເສີມຄວາມແຂງແຮງຂອງຄອນກີດໃນໂຄງການກໍ່ສ້າງ.

ທ່ານ Yuri Ryzhenkov ຫົວໜ້າບໍລິຫານຂອງ Mite Investment Group ກ່າວວ່າ ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວ ບໍລິສັດຈະສົ່ງອອກປະມານ 50 ເປີເຊັນຂອງການຜະລິດຂອງຕົນໄປຍັງສະຫະພາບເອີຣົບ ແລະ ສະຫະລາຊະອານາຈັກ. “ນີ້ແມ່ນບັນຫາໃຫຍ່, ໂດຍສະເພາະສຳລັບບັນດາປະເທດເຊັ່ນ ອີຕາລີ ແລະ ອັງກິດ. ຜະລິດຕະພັນເຄິ່ງສຳເລັດຮູບຂອງພວກເຂົາສ່ວນໃຫຍ່ມາຈາກຢູເຄຣນ,” ລາວເວົ້າ.

ໜຶ່ງໃນບໍລິສັດປຸງແຕ່ງເຫຼັກກ້າທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນເອີຣົບ ແລະ ເປັນລູກຄ້າໄລຍະຍາວຂອງ Mite Investment Group, Marcegalia ຂອງອິຕາລີ, ແມ່ນໜຶ່ງໃນບໍລິສັດທີ່ຕ້ອງແຂ່ງຂັນເພື່ອການສະໜອງທາງເລືອກອື່ນ. ໂດຍສະເລ່ຍແລ້ວ, 60 ຫາ 70 ເປີເຊັນຂອງເຫຼັກແບນຂອງບໍລິສັດແມ່ນນຳເຂົ້າມາຈາກຢູເຄຣນໃນເບື້ອງຕົ້ນ.

“ເກືອບຈະມີຄວາມວິຕົກກັງວົນ (ໃນອຸດສາຫະກໍາ),” ຜູ້ອໍານວຍການໃຫຍ່ຂອງບໍລິສັດ, Antonio Marcegalia ກ່າວ. “ວັດຖຸດິບຫຼາຍຢ່າງຍາກທີ່ຈະຊອກຫາ.”

ບົດລາຍງານກ່າວວ່າ ເຖິງວ່າຈະມີຄວາມກັງວົນກ່ຽວກັບການສະໜອງໃນເບື້ອງຕົ້ນ, Marcegalia ໄດ້ພົບເຫັນແຫຼ່ງທາງເລືອກອື່ນໃນອາຊີ, ຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ອົດສະຕາລີ, ແລະ ການຜະລິດຍັງສືບຕໍ່ຢູ່ໃນໂຮງງານທັງໝົດຂອງຕົນ.